Mijn tijd als Lucretia loopt ten einde.
En het was echt, man.
Het was echt. Het was het leukste ooit.
Iedereen in deze show heeft een doodsvonnis.
Dus je weet dat je sterfdag komt.
Ik heb Glaber gedood, en... Ik ben het zat, ik heb er genoeg van.
Mijn personage gaat weer dood, of toch niet?
Mensen weten dat ze doodgaan. Ik wist het.
Het is beangstigend
maar zo gaan die dingen.
Weet je, onbewust
voel je het heengaan van je personage.
Telkens als ik een script lees
is er wel iets waardoor ik me afvraag
wat de schrijvers bezielde om dat te schrijven.
Het is vol verrassingen, het is een onvoorspelbare show,
maar daarom houden we er ook van.
Waarom neem je mijn leven en dat van mijn kind?
Jouw kind?
Jij bent maar een vat,
dat het geschenk draagt van de goden aan het huis van Batiatus.
Ik vind het een goed moment om mijn personage achter me te laten,
omdat het echt grondig verkend is.
Ik wil niet dat het verhaal er bijgesleept moet worden,
ik wil me niet vervelen, of dit leven zat worden.
Het is een perfecte timing en het was een eer om het te spelen.
Wat? Ja. Wie is je mama?
Quintus wilde altijd een zoon.
Door jou
zullen we er een hebben.
Nee.
Je hebt dit personage nu drie seizoenen gespeeld.
Hoe vind je het om afscheid te nemen?
Het is altijd treurig.
En klaar.
Voor mij persoonlijk was het een geweldige droom.
Oenomaus.
Ik ga naar de armen van mijn vrouw.
Het was een eer om te doen.
Hopelijk heb ik het tot een goed eind gebracht,
maar ik laat Liam en de anderen graag de fakkel overnemen.
Het was leuk.
De schrijvers verrassen ons elke aflevering.
En, echt,
als ik de aflevering van begin tot eind lees,
heb ik geen idee waar het heengaat.
Maar als je hem uit hebt, denk je:
"Ja, het klopt,
"want hier deed ik dit en hier dat
"en nu klopt dat einde."
Denk je dat dit iets uitmaakt?
Het is een begin.
Een nieuwe start. Een nieuw begin.
Daar komt het wel op neer.
Het is leuk om erbij te horen.
De crew doet dit nu al bijna twee jaar,
en ik ben opmerkelijk gewend geraakt aan naaktheid en geweld en dood.
De Romein kent eindelijk zijn plaats.
Op zijn knieën.
Ik denk niet dat we Glaber ooit zo bloederig zagen.
Dit is de bloederigste speer.
-Daar wordt hij niet vrolijk van. -Dat komt door mij.
-Genoeg daarover. -Het is allemaal Spartacus'...
Ik wilde niet dat hij doodging
en niet zou ervaren wat ik elke dag doe,
namelijk bedekt worden met...
Het komt neer op een soort drank.
-Plakkerig. -Heerlijke, rode drank.
Het is niet fijn.
Ze zeiden een paar maanden geleden dat Mira doodging
en volgens mij is het het perfecte einde voor deze meid.
Ze heeft alles opgeofferd voor de liefde van een man.
Ze is in feite de oorlog voor hem begonnen en uiteindelijk
krijgt ze niet de liefde die ze wil.
Ze krijgt niet de vrijheid die ze wil en het is tragisch.
Ze gaat heel eervol ten onder.
Ik ben er blij mee.
Spartacus.
Mira.
Degene die Katrina Law heet.
Het komt alleen omdat ze weggaat.
Ik zal je opvrolijken.
Waarom doe je dat? Ik houd van je snor.
Hallo. Hoi.
Onze gezichten zitten aan elkaar vast.
Weet je, de reis van Spartacus was lang,
we hadden goede en slechte tijden,
maar het was een hechte familie
en zo verlaat ik de show op een waardige manier.
Waardig. Volgens mij zitten onze gezichten vastgeplakt.
Oké, mijn schouder...
-Waardig. -De mazzel.
Het was echt. Ik houd van jullie.
Vertaald door: Donijs de Vries
Dutch